ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ, NOAM CHOMSKY, ILAN PAPPΕ΄, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΑΛΤΟ. ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
Το Σιωνιστικό Κίνημα ήταν ένα εθνικιστικό, ιουδαϊκό κίνημα, που χρονολογείται από το 1896. Ιδρύθηκε από τον Theodor Herzl. Προωθούσε την ιδέα της μετανάστευσης όλων των εβραίων στην Παλαιστίνη με σκοπό τη δημιουργία εβραϊκού κράτους, σε σοσιαλιστική και συνεταιριστική βάση, αλλά και για να αυτοπροσδιοριστούν σαν εθνική ομάδα και όχι μόνο σαν θρησκεία.
Ο Σιωνισμός κατέληξε να είναι ένα σύνολο ιδεών, κρατική θρησκεία ή εξουσία, που στρέφεται κατά μιας ομάδας ανθρώπων. Αλλάζει σκοπούς και στόχους ανάλογα με την πολιτική συγκυρία. Σκοπός του σήμερα είναι να καταλάβουν όσο το δυνατόν περισσότερη γη της ιστορικής Παλαιστίνης, με προσάρτηση της Δυτικής Όχθης αρχικά και μακρινή επιδίωξη ο έλεγχος ολόκληρης της Παλαιστίνης, αφήνοντας μέσα όσο το δυνατόν λιγότερους Παλαιστίνιους. Το 1947 έλεγχε το 56% του Παλαιστινιακού εδάφους και το 80% το 1993. Το 1948 εκδιώχτηκαν μαζικά 750.000 άνθρωποι, καταστράφηκαν περίπου 500 χωριά και κατεδαφίστηκαν πάνω από 10 πόλεις.
Επιδιώκουν εθνοκάθαρση που επιτυγχάνουν με απέλαση ή εκτοπισμό και αντικατάσταση με εβραίους εποίκους με την απαγόρευση μετακίνησης, την οποιαδήποτε εδαφική επέκταση του οικιστικού περιβάλλοντος και την άρνηση επιστροφής των προσφύγων ακόμη και εβραίων Αράβων αν δεν αποαραβοποιηθούν.
Το κράτος του Ισραήλ υπάρχει μόνο και μόνο από την διπλωματική, ιδεολογική και στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ, 3 δις, δολ. το χρόνο. Δεν το κάνουν από καλοσύνη αλλά γιατί εξυπηρετούνται οι πολιτικές τους .
Μόνον όταν αλλάξουν θέσεις οι ΗΠΑ θα αλλάξουν οι ισραηλινο - παλαιστινιακές σχέσεις. Οι θέσεις των ΗΠΑ θα αλλάξουν υπό την πίεση του ειρηνιστικού κινήματος, του κινήματος αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους και την απαίτηση για σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων, από τους νέους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για έναν καλύτερο κόσμο, από τη δυσαρέσκεια των φτωχών και περιθωριοποιημένων εβραίων και το κίνημα BDS – Boycott, Disinvestment, Sanctions - Mποϋκοτάζ – Απόσυρση – Κυρώσεις που είναι πρωτοβουλία της κοινωνίας των πολιτών μέσα και έξω από την Παλαιστίνη. Η μεταστροφή της διεθνούς κοινής γνώμης επηρέασε τις αποφάσεις των ΗΠΑ και ως προς το σταμάτημα του πολέμου στο Βιετνάμ και την κατάρρευση του Apartheid στη Ν. Αφρική.
Ο πόλεμος του 1967 τελείωσε με τη συντριβή 6 αραβικών στρατών από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις και με την κατοχή τεράστιων αραβικών περιοχών. Μεταξύ αυτών και η Δ. Όχθη, που είχε παραχωρηθεί το 1947 για την ίδρυση Παλαιστινιακού Κράτους και η Λωρίδα της Γάζας με την οποία η Δ. Όχθη αποτελεί αδιαχώριστη γεωγραφική ενότητα.
Η Λωρίδα της Γάζας μετατράπηκε σε χώρο υποδοχής προσφύγων, σήμερα είναι εντελώς καταστραμμένη. Οι ισραηλινές δυνάμεις έδιωξαν όλους τους κατοίκους από τα χωριά νότια της Γιάφας και τους ώθησαν στην περιοχή που έγινε η Λωρίδα της Γάζας . 1,5 εκ. άνθρωποι βρέθηκαν σε μια υπαίθρια φυλακή, στερούμενοι βασικά ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα.
Αποφασίστηκε εθνοκάθαρση, αποκλεισμός της Δ. Όχθης από τη Λωρίδα της Γάζας, να μη δοθεί η ιδιότητα του πολίτη στα κατεχόμενο πληθυσμό ώστε να μην κινδυνεύει η εβραϊκή δημογραφική πλειοψηφία.
Ασκεί πολιτική apartheid, κρατική διάκριση με βάση την εθνότητα, τη θρησκεία και χωρίς σεβασμό των ανθρώπινων και πολιτικών δικαιωμάτων. Κατακερματίζει την Παλαιστίνη με διαφορετικές πολιτικές για κάθε ομάδα παλαιστινίων. Αινιγματικές πολιτικές γιατί ο εβραϊκός λαός έχει υποστεί και υφίσταται τις συνέπειες του αντισημιτισμού, δηλ. της εχθρότητας εναντίον των εβραίων, με εκ. νεκρούς αι διακρίσεις λόγω της διαφορετικότητας και των δοξασιών που κυριαρχούν.
Στις μέρες επικαλείται την ασφάλεια και εργαλειοποιεί τον αντισημιτισμό για να δικαιολογήσει τις επιθετικές και βίαιες πράξεις του.
Δεν πιστεύουν στον Θεό αλλά ωστόσο ο θεός τους έχει υποσχεθεί την Παλαιστίνη.
Ειρηνευτικές συμφωνίες, Τη 10ετία του 1970 η Συρία, η Αίγυπτος και η Ιορδανία πρότεινα στο Σ.Α. μια διευθέτηση δύο κρατών. Οι ΗΠΑ άσκησαν βέτο. Η Αίγυπτος είχε ήδη προσφέρει στο Ισραήλ μια πλήρη συνθήκη ειρήνης.
Το 1979, επί προεδρίας Κάρτερ, ο Ανουάρ Σαντάτ, πρόεδρος της Αιγύπτου και ο Μεναχίν Μπέγκιν, πρόεδρος του Ισραήλ, συμφώνησαν στο Καμπ Ντέιβιντ, Ουάσιγκτον, τη σύναψη ειρήνης ανάμεσα στις δύο χώρες. Το Ισραήλ επέστρεψε τη χερσόνησο του Σινά, που είχε καταλάβει στον πόλεμο των 6 ημερών, το 1967, μαζί με τα υψίπεδα του Γκολάν της Συρίας και η Αίγυπτος αναγνώρισε το Ισραήλ. Οι ΗΠΑ εκχώρησαν οικ. βοήθεια και στις δύο χώρες. Ο Σαντάτ δολοφονήθηκε από τη «Μουσουλμανική Αδελφότητα», ο Χόσνι Μουμπάρακ που τον διαδέχτηκε συνέχισε την παράδοση της Συμφωνίας του Καμπ Ντέιβιντ.
Οι Συμφωνίες του Όσλο ανάμεσα στο κράτος του Ισραήλ, Γιτζάκ Ράμπιν και την Οργάνωση Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης – P.L.O. Palestine Liberation Organisation, Γιασέρ Αραφάτ, οδήγησαν στην αναγνώριση της Παλαιστινιακής Αρχής ως φορέα αυτόνομης αλλά περιορισμένης εξουσίας των Παλαιστινίων στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη ποταμού και στη Λωρίδα της Γάζας. Οι Συμφωνίες αφορούν ένα σύνολο διαπραγματεύσεων και συμφωνιών. Η πρώτη υπογράφηκε στην Ουάσιγκτον, το 1993, πρόεδρος Μπιλ Κλίντον και η δεύτερη στην Τάμπα της Αιγύπτου το 1995, πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ. Στα μέσα της 10ετιας του 2000 το Ισραήλ αποχώρησε μονομερώς από τη Λωρίδα της Γάζας, διέλυσε τους εποικισμούς που είχε εκεί και επέστρεψε στα σύνορα που αναγνωρίζονταν διεθνώς πριν το 1967 και με την ελπίδα ότι οι Παλαιστίνιοι θα κατέβαλαν μια ειλικρινή προσπάθεια να μετατρέψουν τη Γάζα σε μια ευημερούσα πόλη - κράτος. Αντίθετα η Χαμάς, σουνιτική παραστρατιωτική οργάνωση, πήρε τον έλεγχο, το 2006, εξώθησε τη Φατάχ και η Λωρίδα μετατράπηκε σε οχυρό με στοές και πολεμικό εξοπλισμό. Σήμερα αμφισβητείται η δημιουργία δύο κρατών, το Ισραήλ κατέχει και εποικίζει παλαιστινιακά εδάφη, Λωρίδα της Γάζας, Ανατολική Ιερουσαλήμ, Δυτική Όχθη, η ειρήνη απομακρύνεται. Τον Οκτώβρη του 2023 ξέσπασε πόλεμος, πρωτοφανούς βαναυσότητας και αγριότητας, με αιματοχυσία εκατέρωθεν και πολλαπλάσια θύματα Παλαιστινίων, κυρίως αμάχων παιδιών.
1948: Μαζική
μετανάστευση Εβραίων από την Ευρώπη.
14
Μαΐου: Διακήρυξη Ανεξαρτησίας του
κράτους του Ισραήλ.
Αναγνωρίζεται
από τον Αμερικανό πρόεδρο Χάρι
Τρούμαν.
Μαζική έξοδος των Παλαιστινίων
(περίπου 700.000) από την Παλαιστίνη.
1964:Μάιος,
ιδρύεται η Οργάνωση για την Απελευθέρωση
της Παλαιστίνης και τον έλεγχό της
αναλαμβάνει η Φατάχ του Γιασέρ
Αραφάτ.
1967: Ιούνιος, το Ισραήλ
επιτίθεται ταυτόχρονα στην Αίγυπτο,
στη Συρία και στην Ιορδανία, και έτσι
ξεκινά ο Πόλεμος των Έξι Ημερών. Η
Χερσόνησος Σινά από την Αίγυπτο, η Δυτική
Όχθη και η ανατολική Ιερουσαλήμ από την
Ιορδανία και τα Υψίπεδα του Γκολάν από
τη Συρία περνούν σε ισραηλινή
κατοχή.
1972 Σεπτέμβριος,
Παλαιστίνιοι δολοφονούν 11 Ισραηλινούς
αθλητές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του
Μονάχου.
1973: Οκτώβριος, Ξεσπά ο
Πόλεμος του Γιομ Κιπούρ . Αίγυπτος και
Συρία επιτίθενται κατά των ισραηλινών
δυνάμεων στο Σινά και στα Υψίπεδα του
Γκολάν. Κυριαρχεί το Ισραήλ με μεγάλες
απώλειες.
1974: Ιανουάριος, Ισραήλ
και Αίγυπτος υπογράφουν τη Συμφωνία
Απαγκίστρωσης και το Μάιο ακολουθεί
ανάλογη συμφωνία με τη Συρία για το
Γκολάν. Η ΟΑΠ αναγνωρίζεται ως μοναδικός
εκπρόσωπος των Παλαιστινίων από τις
αραβικές χώρες και την Ισλαμική
Διάσκεψη.
Τα Ηνωμένα Έθνη αναγνωρίζουν
το δικαίωμα των Παλαιστινίων για δικό
τους κράτος και αυτοδιάθεση και προσφέρουν
στην ΟΑΠ την ιδιότητα του παρατηρητή
στον οργανισμό.
1975: Ξεσπά εμφύλιος
πόλεμος στο Λίβανο (1975 - 1992)
1978:
Μάρτιος - Ιούνιος: Το Ισραήλ εισβάλλει
στο Νότιο Λίβανο, Σεπτέμβριος, υπογράφεται
η Συμφωνία του Καμπ Ντέιβιντ μεταξύ
Ισραήλ και Αιγύπτου. Το Ισραήλ συμφωνεί
στην επιστροφή της Χερσονήσου του Σινά
στην Αίγυπτο
Χρονολόγιο
1981:Ιούνιος,
η ισραηλινή Αεροπορία καταστρέφει
ιρακινό πυρηνικό αντιδραστήρα, λίγο
προτού αυτός λειτουργήσει.Οκτώβριος
δολοφονείται ο Αιγύπτιος πρόεδρος
Σαντάτ στο Κάιρο. Αναλαμβάνει ο Χόσνι
Μουμπάρακ
1982: Δεύτερη εισβολή
του Ισραήλ στο Λίβανο. Η ΟΑΠ εγκαταλείπει
τη χώρα.
Λιβανέζοι φαλαγγίτες, σύμμαχοι
του Ισραήλ στο Λίβανο, εισβάλλουν στα
προσφυγικά στρατόπεδα Sabra και Chatilla και
σφάζουν 2.000 άοπλους Παλαιστινίους.
1982
έως το 2000: μακρόχρονη και καταστροφική
κατοχή από τους Ισραηλινούς. Σύμφωνα
με συγκεντρωτικούς υπολογισμούς
σκοτώθηκαν περίπου 20.000 Λιβανέζοι.
1983:
Με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ συμφωνείται
μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου η αποχώρηση
των στρατευμάτων.
1987: Ξεσπά βία
στη Γάζα, η οποία απλώνεται σε όλα τα
κατεχόμενα. Η ιντιφάντα έχει ξεκινήσει.Πάνω
από 20.000 άνθρωποι τραυματίζονται ή
σκοτώνονται.
1988:Νοέμβριος, Η ΟΑΠ
ανακηρύσσει παλαιστινιακό κράτος σε
κατεχόμενα εδάφη.
1990: Αρχίζει ο
Πόλεμος του Κόλπου. Η ΟΑΠ συντάσσεται
στο πλευρό του Ιράκ και του Σαντάμ
Χουσεΐν
1991: Το Ισραήλ δέχεται
ιρακινή επίθεση με πυραύλους Σκουντ
1993: Ο
Γιασέρ Αραφάτ και ο Γιτζάκ Ράμπιν
υπογράφουν τη Διακήρυξη Αρχών στην
Ουάσινγκτον. Το Ισραήλ αναγνωρίζει την
ΟΑΠ και δίνει περιορισμένη αυτονομία
στα Κατεχόμενα.Mετά το θάνατο επτά
Ισραηλινών στρατιωτών στο Νότιο Λίβανο,
το Ισραήλ εξαπολύει σφοδρή επίθεση
εναντίον βάσεων της Χεζμπολάχ. Πάνω από
300.000 Λιβανέζοι άμαχοι εγκαταλείπουν τα
σπίτια τους.
1994:Φεβρουάριος, οι
Παλαιστίνιοι βυθίζονται σε πένθος. O
εβραίος έποικος Μπαρούχ Γκόλντσταϊν
εισβάλλει στο ιερό Σπήλαιο του Αβραάμ
στη Χεβρώνα και σκοτώνει 29
άτομα
1995: Σεπτέμβριος, οι Αραφάτ
και Ράμπιν υπογράφουν τη Συμφωνία της
Τάμπα -γνωστή ως Συμφωνία του Όσλο ΙΙ-
που προβλέπει την επέκταση της
παλαιστινιακής αυτονομίας στη Δυτική
Όχθη και στη Λωρίδα της Γάζας, αλλά και
τη διεξαγωγή παλαιστινιακών
εκλογών.
Νοέμβριος, Ο Γιτζάκ Ράμπιν
δολοφονείται στο Τελ Αβίβ.
1996:
Ιανουάριος, διεξάγονται εκλογές στα
αυτόνομα παλαιστινιακά εδάφη. Μεγάλη
νίκη του Γιασέρ Αραφάτ, που εκλέγεται
πρόεδρος με 85%.Φεβρουάριος, Μάρτιος: Η
Χαμάς εξαπολύει μια σειρά επιθέσεων ,
με αποτέλεσμα οι Ισραηλινοί να μετρούν
57 θύματα.
Το Ισραήλ ξεκινά την
επιχείρηση «Σταφύλια της Οργής» με
ανηλεή βομβαρδισμό του Νοτίου Λιβάνου
επί 17 ημέρες. Οι αντάρτες της Χεζμπολάχ
απαντούν με ρίψεις πυραύλων Κατιούσα
εντός του Ισραήλ.
Απρίλιος, ο ισραηλινός
στρατός βομβαρδίζει καταφύγιο του ΟΗΕ
στην Κάνα, όπου χάνουν τη ζωή τους 100 από
τους 800 αμάχους που βρίσκονταν εκεί.,
Σεπτέμβριος, βίαια επεισόδια στοιχίζουν
τη ζωή σε 61 Παλαιστίνιους και 15 Ισραηλινούς
στρατιώτες·
1997: Ιανουάριος, το
Ισραήλ με τη Συμφωνία της Χεβρώνας
παραδίδει το 80% και πλέον της πόλης στην
παλαιστινιακή διοίκηση.
2000:Μάρτιος,
το Ισραήλ παραδίδει στους Παλαιστινίους
το τελευταίο κομμάτι της Δυτικής Όχθης,
ενώ Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι
διαπραγματευτές συναντιούνται στην
Ουάσινγκτον.
Μάιος, το Ισραήλ αποφασίζει
μονομερώς την απόσυρση των στρατευμάτων
του από το Λίβανο.
Ιούνιος, πεθαίνει
ο Σύρος πρόεδρος Χαφέζ αλ – Ασαντ. Τον
διαδέχεται ο γιος του, Μπασάρ.
2004-2006:
Διάλογος Ισραήλ - Συρίας. Αποτυχία του
διαλόγου και απόσυρση σχεδίου ειρηνευτικής
συμφωνίας.
To σχέδιο προέβλεπε:
-
απόσυρση του Ισραήλ από τα υψώματα
Γκολάν.
- δημιουργία ουδέτερης ζώνης
και δημιουργία πάρκου ειρήνης στο
μεγαλύτερο τμήμα των υψωμάτων.
- το
Ισραήλ θά διατηρούσε τον έλεγχο των
υδάτων του Ιορδάνη και της Τιβεριάδος.
-
Η Συρία θα έπαυε να στηρίζει τη Ηezbollah
και τη Χαμάς και θα μεσολαβούσε για την
ειρήνη στην Παλαιστίνη και το
Ιράκ.
2006:Ιούλιος, πόλεμος Ισραήλ
– Λιβάνου (Hezbollah). Σφαγή της Κανά, 60
άνθρωποι σκοτώθηκαν ανάμεσά τους και
40 παιδιά.
Νοέμβρης, δολοφονία του
υπουργού Βιομηχανίας του Λιβάνου Πιέρ
Τζεμαγέλ .
2007: Γενάρης,
Γάζα: ,
30 νεκροί και > από 200 τραυματίες.
Τέλος
Γενάρη: συμφωνία εκεχειρίας
Βηρυττός
:Η πολιτική κρίση και οι σφοδρές
συγκρούσεις μεταξύ υποστηρικτών της
κυβέρνησης και της Ηezbollah άφησαν πίσω
τους 6 νεκρούς και > από 200
τραυματίες.
Φλεβάρης: Οι δύο
παλαιστινιακές οργανώσεις συμφώνησαν
στις συνομιλίες της Μέκκας στη Σαουδική
Αραβία το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής
ενότητας με πρωθυπουργό τον Ισμαήλ
Χανίγια της Χαμάς και με ανεξάρτητους
πολιτικούς να αναλαμβάνουν τα καίρια
υπουργεία Εξωτερικών, Εσωτερικών και
Οικονομικών.
Ο Παλαιστίνιος πρόεδρος
Μαχμούντ Αμπάς και ο πνευματικός ηγέτης
της Χαμάς Χαλέντ Μεσάαλ υπέγραψαν τη
σχετική συμφωνία.
Κύριος σκοπός των
συνομιλιών και των συζητήσεων ήταν η
συνέχιση της οικονομικής ενίσχυσης των
Παλαιστίνιων που είχε διακοπεί αφότου
ανέλαβε την διακυβέρνηση η νικήτρια
των εκλογών Χαμάς.
2014, η Χαμάς με έδρα τη Γάζα και η ΟΑΠ, που κυριαρχούσε η Φατάχ, στη Δ. Όχθη υπέγραψαν συμφωνία συμφιλίωσης. Το Ισραήλ αντιτάχθηκε στη συμφωνία. Δεν ήθελε τους παλαιστίνιους ενωμένους
Labels: ΙΣΤΟΡΙΑ Δ


