Wednesday, May 30, 2018

ΙΤΑΛΙΑ: ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΙΣΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ


Η πολιτική κρίση στην Ιταλία δεν οδηγεί μόνο σε οικ. προβλήματα  και προβλήματα στις διεθνείς σχέσεις της Χώρας. Είναι πιθανό να πυροδοτήσει έξαρση των αυτονομιστικών κινημάτων για μεγαλύτερη αυτονομία ακόμη και αποσύνθεση. Δεν αποκλείεται και πιθανή υποκίνηση από εθνικιστικές η ακροδεξιές παρατάξεις. Τα αυτονομιστικά κινήματα στην Ιταλία περιγράφονται συνοπτικά παρακάτω.

Βένετο, Λομβαρδία

Το
Bένετο και η πρωτεύουσά του η Βενετία συμβάλουν σημαντικά στην Ιταλική οικονομία. Ζητούν μεγαλύτερη αυτονομία από τη Ρώμη και περισσότερες εξουσίες για να καθορίζουν τη φορολογική τους πολιτική . Οι περισσότεροι κάτοικοι επιθυμούν πλήρη ανεξαρτησία.

Η Λομβαρδία είναι μια από τις πλουσιότερες περιοχές της Ιταλίας με πρωτεύουσα το Μιλάνο. Ζητούν μεγαλύτερη αυτονομία από τη Ρώμη. Σε δημοψήφισμα μεγαλύτερη αυτονομία και Δημοψήφισμα (Οκτώβρης 2017) το 40% υποστήριξε μεγαλύτερη αυτονομία, είχε συμβουλευτικό χαρακτήρα, χωρίς καμία  πραγματική ισχύ και δεν ήταν δεσμευτικό για την κυβέρνηση της Ιταλίας. Το δημοψήφισμα προβλέπεται από το Ιταλικό σύνταγμα. Μόνο μικρές ομάδες εκφράζουν πραγματικά αυτονομιστικές τάσεις. Η ψηφοφορία στη Λομβαρδία ήταν ηλεκτρονική. Είχαν εγκατασταθεί 25.000 περίπου
laptop.

Στις περιοχές αυτές αναπτύχθηκε η Λέγκα του Βορρά  (1991) με ιδρυτή τον Ουμπέρτο Μπόσι με βασικό αίτημα την απόσχιση. Δεν υποστηρίζει την αυτονομία για πιστεύουν ότι «αδυνατίζει» το αίτημα της ανεξαρτησία. Ο Μπόσι παραιτήθηκε το 2012 όταν αποκαλύφθηκε ότι χρησιμοποιούσε κρατικό χρήμα για οικογενειακές δαπάνες. Η Λέγκα του Βορρά είναι μια ξενοφοβική, αυτονομιστική και λαϊκιστική παράταξη. Ο σημερινός ηγέτης Μάριο Σαλβίνι ομιλεί για διαπραγματεύσεις στους τομείς της δικαιοσύνης, της πολιτιστικής κληρονομιάς και την εκπαίδευση.


Νότιο Τιρόλο

Στο τέλος του Ά Παγκόσμιου Πολέμου , η Ιταλία πήρε το Ν. Τιρόλο από την Αυστρία με τη συνθήκη του Αγίου Γερμανού το 1919. Στην περιοχή αυτή η φασιστική Ιταλία είχε εξαπολύσει διώξεις. Οι Ιταλοί φασίστες προσπάθησαν να  αφομοιώσουν τον πληθυσμό. Ο Χίτλερ συμφώνησε με το Μουσολίνι να δεχτεί όσους ήθελαν να επιστρέψουν στο Γ΄ Ράιχ. Οι περισσότερη παρέμειναν αλλά διατήρησαν την ταυτότητά τους.  Μετά τον πόλεμο οι σύμμαχοι αποφάσισαν η Ιταλία να κρατήσει το Ν. Τιρόλο.
Αυστρία και Ιταλία συμφώνησαν:
- ίδιο καθεστώς για τη γερμανική και ιταλική γλωσσά στη δημόσια ζωή,
- διδασκαλία των γερμανικών στα τοπικά σχολεία,
- διατήρηση των γερμανικών επιθέτων,
- αυτόνομο κοινοβούλιο και κυβέρνηση,
- στελέχωση των δημοσίων υπηρεσιών, εκτός από την αστυνομία και τις ένοπλες δυνάμεις, αντιπροσωπευτική των εθνοτήτων,
- το Ν. Τιρόλο  παρακρατεί το 90% των φόρων και το 70% του ΦΠΑ,
κ. άλ.
Σήμερα οι τοπικοί νόμοι υπερέχουν των εθνικών σε θέματα γεωργίας, τουρισμού, δημόσιας υγείας, , κοινωνικής ασφάλισης , περιβάλλοντος κ. άλ.
Το Ιταλικό κράτος επιχορηγεί με σημαντικές πιστώσεις την περιοχή.
Κατά τη 10-ετια του 1970 κέρδισε σημαντική αυτονομία. Υπάρχουν όμως και αυτονομιστικές κινήσεις τις 10-ετιες του 1950 και του 1960 που ζητούσαν επανένωση με την Αυστρία.
Σήμερα η πλειοψηφία των κατοίκων είναι υπέρ της κατάθεσης αυτονομίας.

Σικελία

Προωθούν την ιδιαίτερη πολιτιστική κληρονομιά, τις παραδόσεις την κουλτούρα και τη γλώσσα. Υπάρχουν κινήματα που ζητούν μεγαλύτερη αυτονομία .

Labels:

Monday, May 28, 2018

Που πάει το συνταξιοδοτικό?


2016: συνταξιοδοτική δαπάνη 17,3% του ΑΕΠ

2020: η δαπάνη θα φθάσει στο 13,4% του ΑΕΠ και στο 12,9 το 2040, ύστερα από απαίτηση του Δ.Ν.Τ. και τον ισχυρισμό του ότι είναι μεγάλη η συνταξιοδοτική δαπάνη.

Από το 2025 και μετά η κρατική χρηματοδότηση θα καλύπτει μόνο την εθνική σύνταξη. Δηλ. το κράτος που λεηλάτησε τα ταμεία θα χρηματοδοτεί το ασφαλιστικό σύστημα μόνο με 4,8% του ΑΕΠ.  

Ο ΟΟΣΑ προτείνει σύνταξη στα 70.

Από το 2022 και μετά συνταξιοδοτικό δικαίωμα αποκτούν οι έχοντες ηλικία 67 ετών και 40 χρόνια εργασίας.

Μέχρι το 2022 παγώνουν οι αυξήσεις και δεν παρακολουθουν τα ποσοστά ανάπτυξης όπως προβλεπει ο νόμος.

Η «καθαρή έξοδος» προβλέπει δημοσιονομικό κόφτη -15% στις συντάξεις και - 45% στους μισθούς  αν δεν επιτευχθεί «ανάπτυξη» μεγαλύτερη του  0,5%.

Η απαίτηση για πλεόνασμα 3,5% μέχρι το 2022 επιφέρει από 1/1/2019 περικοπές μέχρι 18% για τους  συνταξιούχους πριν την 13/5/2016 και περικοπή του συνόλου της διαφοράς μεταξύ του παλαιού και του νέου τρόπου υπολογισμού (Ν. Κατρούγκαλου.

Η ανταποδοτικότητα, ως προς τη σχέση εισφορών - συντάξεων,  θα πέσει στο 89% το 2019  πέρα από κάθε έννοια αναλογικότητας και εγγύτητας προς τον εργασιακό βίο. Το 2011 ήταν 150%, το 2014 21%, το 2016 101%.

Labels:

Friday, May 25, 2018

Α.Ο.Ζ – Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη


Νομικό εργαλείο του Διεθνούς Δικαίου για εφαρμογή σε εκτεταμένες θάλασσες.

Το 1982 υπογράφηκε η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, περιγράφει την ΑΟΖ που ορίστηκε στα 200 μίλια.

Τα δικαιώματα που απορρέουν από την ΑΟΖ:
-είναι λειτουργικά και δεν συνιστούν εδαφική κυριαρχία,
- είναι «κοινωνικά» δηλ. οι συμμετέχοντες πρέπει να είναι αμοιβαία ωφελούμενοι.
- ασκούνται με τρόπο που λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των άλλων κρατών που κάνουν χρήση στην ίδια περιοχή.

Υπάρχουν κράτη που δέν έχουν θαλάσσια σύνορα, έχουν όμως ΑΟΖ.

Η χάραξή τους είναι εύκολη όταν υπάρχουν θαλάσσιες περιοχές μεγαλύτερες των 200 μιλίων.
Στην Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία δεν υπάρχει κανένα σημείο που η μία ΑΟΖ να μην πέφτει πάνω στην άλλη.

Η ΑΟΖ δεν συνδέεται με της Συνθήκη της Λωζάννης

Η ΑΟΖ του Καστελλόριζου κλείνει τη θαλάσσια περιοχή προς τα νότια.

Σκοποί της Τουρκίας είναι :
- να διασπάσουν αυτή τη συνεχόμενη περιοχή της ΑΟΖ του Καστελλόριζου,
- να διαμορφώσει μια θαλάσσια ζώνη από την Ίμβρο και την Τένεδο μέχρι τα νότια του Αιγαίου,
- να κλείσει τις διαδρομές των υδρογονανθράκων
της Κύπρου.
- η διενέργεια γεωτρήσεων και η παρεμπόδιση των εξορύξεων νότια της Κύπρου εκτός και αν θα είναι μέρος αυτής της διαδικασίας.


Η Τουρκία:
- ισχυρίζεται ότι το Καστελλόριζο και το σύμπλεγμα τη Μεγίστης δεν έχουν ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα και ότι η ΑΟΖ αφορά ηπειρωτικές χώρες.
- αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου

 

Labels:

Saturday, May 12, 2018

ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΒΡΩΜΙΚΟΙ?

Έδιναν μάχες για το ΕΣΥ και βρέθηκαν μεγαλομέτοχοι ιδιωτικών νοσοκομείων και αλυσίδων διαγνωστικών κέντρων.

Ακόμη και σήμερα δικάζονται άνθρωποι της εποχής εκείνης για χρηματισμό και παράνομο πλουτισμό.

Πολλοί προσκύνησαν αντιδραστικές παρατάξεις για να γίνουν μετακλητοί υπάλληλοι και να επανεκλεγούν.

Μετατοπίστηκαν  ιδεολογικά, εξέφραζαν νεοφιλελεύθερες απόψεις, ψήφισαν καθ΄ υπαγόρευση ακραία μέτρα και μνημόνια.

Άλλαξαν συχνά πολιτικές παρατάξεις για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους, έφυγαν, ίδρυσαν κόμματα, απέτυχαν και ξαναγύρισαν.

Καταβαράθρωσαν το κύρος της Χώρας στην κοινή γνώμη των άλλων χωρών.

Τους αποδίδουν κοινωνική αναλγησία, ρουσφετολογία και διαπλοκή με μμε, ολιγάρχες και εκκλησία.

Πολιτικά αδέξιοι αδυνατούσαν να εφαρμόσουν βασικές αρχές της  ΣΔ (κράτος πρόνοιας, ανθρώπινα δικαιώματα, χωρισμός εκκλησίας και κράτους κ. άλ.).

Απαξίωναν το έργο σοβαρών πολιτικών για να μη φανεί η δική τους πολιτική γύμνια.

Απολάμβαναν το αγαθό της πολιτικής χωρίς να τιμούν τους ψηφοφόρους τους.

Δεν θα τους ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους αν δεν υπήρχε ο ΑΓΠ.

Συμπερασματικά: 4% ήταν ήπια πολιτική τιμωρία.   

Labels: