ΤΟ ΜΠΛΕ ΜΟΝΟΠΑΤΙ – THE BLUE TRAIL, 2025, Γκάμπριελ Μασκάρο - Gabriel Mascaro.

«Το μέλλον είναι για όλους».

Προβάλει τις διακρίσεις κατά ηλικιωμένων, την κηδεμονία από τα παιδιά τους, την υποχρέωσή τους να παραιτηθούν από τις εργασίες τους, την περιθωριοποίηση και τον αποκλεισμό από την ενεργό κοινωνική ζωή , την μετακίνησή τους σε απομακρυσμένες περιοχές, «αποικία» από τις οποίες πολλοί δεν θα επιστρέψουν. Ίσως προβάλει εικόνες από το μέλλον.

Μπόρις και Σοφία Γκάρμαν - Αχμέντ ελ Αχμέντ

Σε μια προσχεδιασμένη επίθεση, στην παραλία Μπόντι Αυστραλίας, κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Χανουκά, δύο άνδρες πυροβολούσαν αδιακρίτως στο πλήθος. Δεκαπέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 40 τραυματίστηκαν. Ο 50χρονος δράστης σκοτώθηκε και ο 24χρονος ο γιος του τραυματίστηκε σοβαρά.

       Ο Μπόρις και η Σοφία Γκάρμαν έκαναν ανθρώπινο ανάχωμα απέναντι στη βία των εκτελεστών. Όταν ο ένοπλος βγήκε από το αυτοκίνητό του, με το όπλο στα χέρια, ο Μπόρις όρμησε επάνω του, με τη Σοφία στο πλάι του και με σκοπό να τον αφοπλίσει. Λίγο μετά το ζευγάρι έπεφτε νεκρό προσπαθώντας να σταματήσει την αιματοχυσία.   

       Επίσης βίντεο κατέγραψε έναν παραστατικό με λευκή μπλούζα, να ορμάει σε ένα τρομοκράτη, ενώ αυτό πυροβολούσε εναντίον αόπλων πολιτών, να τον αφοπλίζει και να σώζει ανθρώπους. Πρόκειται για τον Αχμέντ ελ Αχμέντ, πατέρα δύο παιδιών οπωροπώλη από το Σίντνεϊ. Τραυματίστηκε από δύο σφαίρες με δύο τραύματα στο χέρι και στον Όμο και. Νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο.

       Ήταν πράξεις ηρωισμού, ανθρωπιάς και αλληλεγγύης. Ο Αχμέντ δεν έφυγε, παρέμεινε, έσωσε κόσμο και απέτρεψε ακόμη μεγαλύτερη τραγωδία και το ζεύγος Γκάρμαν θυσιάστηκε για τουσ ίδιους σκοπούς.

ΜΑΤΑΡΟΑ, 2019. Ανδρέας Σιαδήμας

Όνομα πλοίου που μετέφερε από την Ελλάδα στον Τάραντα, στην Ιτσλια , στις 22/12/1945, αριθμό Ελλήνων καλλιτεχνών και επιστημόνων με σκοπό να φτάσουν στο Παρίσι προκειμένου να διασωθούν ή να προστατευτούν από τις πολιτικές διώξεις και την τρομοκρατία μετά την ήττα της Εθνικής Αντίστασης. Η πλειοψηφία τους ήταν υπότροφοι του γαλλικού κράτους. Αρκετοί έφυγαν με δικά τους έξοδα. Το ταξίδι οργανώθηκε από τον τότε διευθυντή του Γαλλικο'υ Ινστιοτούτου Αθηνων, Οκτάβιο ΜερλιΈ, και τον Ροζέ Μιλλιέξ. Και οι δύο είχαν Ελληνίδες συζύγους. Στο «Ματαρόα» επιβιβάστηκαν περίπου 32 παράνομα μέλη του ΕΑΜ/ΚΚΕ, γόνοι φτωχών οικογενειών, προοδευτικών και φιλοαριστερών πεποιθήσεων αλλά και γόνοι αστικών οικογενειών και πολλοί άγνωστοι ακόμη και σήμερα. Όλοι τους γνώριζαν τη γαλλική γλώσσα.

       Μεταξύ των επιβατών ήταν, Ο Κορνήλιος Καστοριάδης, ο Λουκάς Αξελός, ο Κώστας Παπαϊωάννου, ο Ιάνης Ξενάκης ο Νικος Σβορώνος, ο Μανώλης Κριαράς με τη σύζυγό του, ο Δημήτρης Βεάκης, η Έλλη Αλεξίου, ο γιατρός Ανδρεάς Γληνός, γιος του φιλολόγου, συγγραφέως και στελέχους του ΚΚΕ Γληνού, ο Γρηγόρης Καλοπίσης, χημικός, στέλεχος της Loreal  αδελφός του γεωπόνου Γιάννη Καλοπίση, γνωστός για την πολιτική και κοινωνική του δράση και την επιστημονική του καταξίωση, ο Μέμος Μακρής, πατρινής καταγωγής, γιος μπαταρισμένου σταφιδέμπορου, φιλοτέχνησε την κεφαλή στην είσοδο του ΕΜΠ, εις μνήμην των φοιτητών θυμάτων της κατοχής, η οποία αναπαριστά  το κεφάλι του φίλου του Νίκου Σβορώνου.  

       Πολλοί από αυτούς, έγιναν παγκόσμια γνωστοί, άφησαν ισχυρό αποτύπωμα στο χώρο των ιδεών , των επιστημών και των τεχνών. Το «Ματαρόα» αποτέλεσε γέφυρα πολιτισμού και τη θεμέλιο της ελληνογαλλικής φιλίας που κατέρρευσε στα μνημονιακά χρόνια.

       Στο ντοκιμαντέρ μιλούν, πανεπιστημιακοί, ερευνητές του θέματος, συγγενείς και απόγονοι των επιβατών του «Ματαρόα».

       Το ΕΚΠΑ και το Γαλλικό Ινστιτούτο οργάνωσαν διημερίδα για τους επιβάτες του «Ματαρόα». Και τις δύο ημέρες προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ.

 

  

Αν οι αγρότες ηττηθούν…

Θα ηττηθούν τα κινήματα, η ελληνική κοινωνία, όλοι μας.

Η γεωργική – αλιευτική – κτηνοτροφική - μελισσοκομική παραγωγή θα υποχωρήσει. Το κόστος παραγωγής θα λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Η μεταποίηση και οι εξαγωγές θα υποχωρήσουν. Καλλιεργούμενες εκτάσεις θα εγκαταλειφτούν, κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις θα κλείσουν ή θα περιορίσουν το ζωικό κεφάλαιό τους.

Η διατροφική αλυσίδα θα διαταραχτεί. Η ακρίβεια θα φουντώσει

Εισαγόμενα προϊόντα,  αμφίβολης διατροφικής ασφάλειας θα κατακλύσουν την αγορά.

Η πορεία εξέλιξης της ελληνικής γεωργίας θα υποχωρήσει (γεωργία ακριβείας, σύγχρονα συστήματα παραγωγής – ΙΡΜ κ.ά.).

Η αλήθεια θα ηττηθεί.

Η ελληνική γεωργία, παράγει με το δυνατό ελάχιστο κόστος σε βαθμό που αυτό  επηρεάζει την ποσότητα και την ποιότητα των προϊόντων ακόμη και την ευρωστία δεντρώνων, αμπελώνων,…:
- τα ημερομίσθια φροντίδας των καλλιεργειών έχουν περιοριστεί και γιατί δεν υπάρχουν εργατικά χέρια, γιατί είναι ακριβά αλλά και γιατί γίνεται πανστρατιά οικογενειακών εργατικών χεριών.
- χρησιμοποιούνται οι ελάχιστες δυνατές εισροές λόγω ακραίου κόστους, λιπάσματα κάτω από τις συνιστάμενες δόσεις, φυτοπροστασία με κάθε φορά λιγότερους ψεκασμούς.

Τα προβλήματα θα επιδεινωθούν και από την νέα ΚΑΠ, που απ΄ ότι γράφεται σχεδιάζεται ο περιορισμός των κεφαλαίων για τη γεωργία κατά 50%, επίσημα 20% λόγων επανεξοπλισμού.

Η γραφειοκρατία και οι έλεγχοι θα αυξηθούν.

Ημέρα θλίψης και πένθους

Έφυγε σήμερα για το μεγάλο ταξίδι, πλήρης ημερών η θειά μου η Βάσιο.

Η τελευταία από τις γυναίκες που έζησε τα πέτρινα χρόνια, με τα ιδεολογικά εφόδια της οικογένειάς της και εκείνα που βρήκε στη νέα οικογένεια.

Εργαζόταν σκληρά και στη γεωργία και στην υπηρεσία της για να μεγαλώσει και να σπουδάσει τα παιδιά της με την αντίδραση απέναντί της.

Έζησε αρμονικά κάτω από την ίδια στέγη με τη θειά μου τη Θοδωρούλα και τα δύο παιδιά της. Τα πέντε παιδιά τους μεγάλωναν με την ίδια αγάπη και τις ίδιες φροντίδες από τις δυο μανάδες. Θυμάμαι τα ξαδέλφια μου να αποκαλούν και τις δύο θειές μου μανάδες, μέχρι ακόμη και που μεγάλωσαν. Μικρός είχα και το ερώτημα γιατί αυτά τα παιδιά είχαν δύο μανάδες.

Ήταν καλή, ευγενής και γλυκομίλητη.

Κέρδιζε τις εντυπώσεις με όποιον μιλούσε. Με συγκινούσαν τα συναισθήματά της για οικογένειά μου ιδιαίτερα για τη μάνα μου. Μοιραζόταν τις πικρίες της οικογένειάς μου ιδιαίτερα της μάνας, που δεν ήταν και λίγες.

Ειλικρινά λυπάμαι.

Καλό ταξίδι αγαπημένη θειά στον Παράδεισο, όπως σου αξίζει.

Θα σε θυμόμαστε πάντοτε με αγάπη.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της γης μας που σε σκεπάζει και η ευλογημένη βροχή το τόπου μας ας δροσίζει το πρόσωπο σου.

Στα δύσκολα χρόνια τη φρόντισαν τα παιδιά της και τα εγγόνια της, ιδιαίτερα η κόρη της η Αντιγόνη.