Οίνος ευφραίνει…μάλλον όχι.

Η κατανάλωση οίνου και αλκοόλ μειώνεται με ποσότητες μη αναμενόμενες. Μια κατάσταση επηρεάζει αμπελουργούς, οινοποιούς και καταναλωτές.

Μειώνεται η κατανάλωση:

- λόγω αλλαγής του τρόπου ζωής, η υγιεινή ζωή κερδίζει έδαφος, η φυσική  άσκηση είναι προτεραιότητα και στον αντίποδα της κατανάλωσης κρασιού - αλκοόλ, χάνει τη θέση του ως καθημερινού συνοδευτικού του φαγητού,  μειώνεται η κοινωνική ανοχή απέναντι στο αλκοόλ, η μηδενική ανίχνευση στην οδήγηση και τα πρόστιμα έχουν περιορίσει δραστικά την κοινωνική κατανάλωση ιδίως εκτός σπιτιού, το κρασί παύει να είναι αυτονόητη επιλογή σε μια έξοδο η ένα επαγγελματικό γεύμα.

- λόγω οικονομιών δυσκολιών, δεν είναι βασικό αγαθό αλλά προϊόν που ανταγωνίζεται άλλες ανάγκες.

Στην Αργεντινή η ετήσια κατανάλωση κρασιού την 10ετία του 1970 ήταν 90 λίτρα/άτομο, σήμερα έχει πέσει στα 16 λίτρα/άτομο.

Η απάντηση είναι η στροφή στα πιστοποιημένα και υψηλής ποιότητας κρασιά.

Επιλέγεται πρώτα η ποικιλία και ακολουθεί ο οινοποιός.