Thursday, September 28, 2017

Η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ, ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΜΦΥΛΙΟ


Ο Τσόρτσιλ υπερεκτίμησε τη στρατηγική σημασία της Ελλάδος για τη Βρετανία για την οποία πίστευε ότι θα μπορούσε να είναι μεσογειακή ηγετική δύναμη. Ήθελε να κρατήσει τους Ρώσους (τότε ΕΣΣΔ) έξω από τη λεκάνη της Μεσογείου και να ελέγχει τον αυτοκρατορικό δρόμο προς την Ινδία και τα πετρέλαια, όμως δεν προέβλεψε την κατάρρευση της βρετανικής αυτοκρατορίας και το κλείσιμο της Διώρυγας του Σουέζ λόγω της αραβοϊσραηλινής διένεξης. Είχε συνδέσει την πολιτική του με την υποστήριξη του Γεωργίου Β (παρά την αντιδημοτικότητά του). Είχε εξασφαλίσει τη συγκατάθεση της ΕΣΣΔ (συμφωνία Τσόρτσιλ – Στάλιν, Ιούνιος 1944) και των ΗΠΑ για την πολιτική του στην Ελλάδα. Αντιπαθούσε το ΕΑΜ και φοβόταν ενδεχόμενη εγκαθίδρυση στην Ελλάδα από το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ καθεστώτος  σοβιετικού τύπου.
Αρνήθηκε την πρωθυπουργοποιηση του Σοφούλη (5/12/1944) πιέζοντας τον Παπανδρέου να παραμείνει.
Ευνοούσε την ειρηνική αποχώρηση των βρετανών από την Ελλάδα γιατί πίστευε ότι θα δημιουργούσε ένα μέτωπο ανατροπής της προέλασης των σοβιετικών δυνάμεων στα βαλκάνια. 
Στρατηγική του ήταν να εμπλέξει την αριστερά σε μια άνιση στρτιωτικη αναμέτρηση.


Η βρετανική πολιτική στην Ελλάδα διευκολύνθηκε από τις βαθμιαίες υποχωρήσεις όπως η Συμφωνία του Λιβάνου (είσοδο του ΕΑΜ στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας) και της Καζέρτας (πόλη της Ν. Ιταλίας) (αποστολή στην Ελλάδα βρετανικών στρατευμάτων με τη συγκατάθεση της ΕΣΣΔ και ένταξη του ΕΛΑΣ υπό τη διοίκηση του στρατηγού Ρόναλντ Σκόμπυ). Σκόπευαν στην αναδιοργάνωση του αντιστασιακού κινήματος ώστε να ελέγχεται από τους βρετανούς. Για το σκοπό αυτό έστειλαν στην Ελλάδα την ομάδα Τσιγάντε τον Ιούλιο του 1942  (συμμετείχε και ο Σπηλιωτόπουλος) η οποία απέτυχε, εγκατέστησαν στα Ελληνικά βουνά τη Βρετανική Αποστολή υπό τον Μ
yers (1943), εξανάγκασαν και ενίσχυσαν το Ζέρβα με όπλα και χρήματα για να αποτελέσει εναλλακτική λύση στην μονοπώληση της αντίστασης από το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, τέλος πρότειναν τη δημιουργία μικρών αντιστασιακών Εθνικών Ομάδων (Myers. Woodhouse). Στο μεταξύ απέρριψαν την πρόταση του πρεσβευτή Λήπερ για αναμέτρηση με το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και την πρόταση του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ για τη δημιουργία κοινού γενικού στρατηγείου υπαγόμενου στον ανώτερο στρατιωτικό διοικητή Μέσης Ανατολής ισχυριζόμενοι ότι το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ έλεγχε το στρατηγείο και θα είναι υπό τον έλεγχό του όλες οι αντιστασιακές ομάδες. Τελικά όμως δέχτηκαν τη δημιουργία κοινού γενικού στρατηγείου.
Ήθελαν μια κυβέρνηση Παπανδρέου για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων της Βρετανίας που να ενώσει όλα τα κόμματα, να έχει πλατιά λαϊκή βάση και με την υποστήριξη μικρής στρατιωτικής βρετανικής δύναμης.
Οι ηγέτες του ΕΑΜ αρνούνταν τη συμμετοχή εκπροσώπων τους στην κυβέρνηση Παπανδρέου όπως είχε συμφωνηθεί στη συμφωνία του Λιβάνου. Μετά την επίσκεψη της σοβιετικής αποστολής στην ΠΕΕΑ  συμφώνησαν στα 5 χαρτοφυλάκια ενώ απαιτούσαν 7.

Προσέφεραν κάλυψη και υποστήριξη στα απομεινάρια του βασιλικού στρατού της Μ. Ανατολής , τα Τάγματα Ασφαλείας, τους συνεργάτες των γερμανών και τις ένοπλες αντικομουνιστικές συμμορίες και τους έστρεψαν εναντίον του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ (Δεκεμβριανά) μαζί με τις βρετανικές δυνάμεις. Τα βρετανικά στρατεύματα είχαν φθάσει στην Αθήνα ύστερα από πρόσκληση που έγινε από την κυβέρνηση Παπανδρέου η όποια περιελάμβανε και υπουργός του ΚΚΕ και το ΕΑΜ.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Οι βρετανοί αναγνώριζαν την επιρροή της ΕΣΣΔ στα Β. Βαλκάνια σε ανταλλαγμα της δικής τουσ επιρροής στην Ελλάδα (συμφωνιες Μόσχας, Ιούνιος1944 και Γιάλτας). 

Σκοποί της Βρετανίας ήταν αρχικά να ελέγξουν το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ (αφοπλισμός και διάλυση)  και μετά την μεταπολεμική Ελλάδα.

Η Βρετανία για την επίτευξη των σκοπών της θεωρούσε αναπόφευκτο τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα.

Όταν οι βρετανοί απαίτησαν τη συνένωση των Ταγμάτων Ασφαλείας, με τις ένοπλες αντικομμουνιστικές συμμοριες, τους συνεργάτες των γερμανών και των δυνάμεων του ΕΛΑΣ (συμφωνία της Καζέρτας) η κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας κατέρρευσε.

Έχει γραφεί αλλα αμφισβητείται ότι γινόντουσαν  διαπραγματεύσεις με σκοπό τη γερμανοβρετανική προσέγγιση και για μια ξεχωριστή γερμανοβρετανική ειρήνη ( υπόθεση Donald John Stott).

Ο ΕΔΕΣ κατείχε ένα μέρος της Ηπείρου και είχε αρχίσει να συνεργάζεται με τους γερμανούς από τις αρχές του 1944.

Οι βρετανοί αποχώρησαν από την Ελλάδα υπό το βάρος των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζαν ευθυνόμενοι για τρεις (3) εμφύλιους πολέμους (Υ.Γ.). Η βρετανική αποχώρηση από την Ελλάδα έγινε ταυτόχρονα με την αμερικανική επέμβαση στις ελληνικές υποθέσεις (δόγμα Τρούμαν 12/3/1947).


Υ.Γ.

1) Οκτώβρης 1943 – Γενάρης 1944 πόλεμος στην κεντρική και δυτική Ελλάδα μεταξύ του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ. Ο Ζέρβας αντιστάθηκε με τα εφόδια και τα χρήματα που του έστεκαν οι βρετανοί. Αρχές Φλεβάρη 1944 άρχισαν συνομιλίες για ειρήνευση, ακλούθησα η διάσκεψη της Πλάκας όπου συμμετείχαν οι ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ.

2) Τα «Δεκεμβριανά» , η διαμάχη άρχισε στις 3 Δεκεμβρίου 1944 όταν Έλληνες αστυνομικοί πυροβόλησαν άοπλους διαδηλωτές του ΕΑΜ και τελείωσε με τη συμφωνία της Βάρκιζας 12/2/1945.

3) 1946 – 1949: Αποχή του ΕΛΑΣ από τις εκλογές της 31/3/1946, επικράτηση του φιλοβασιλικού Τσαλδάρη, επαναφορά του Γεωργίου Β (δημοψήφισμα  Σεπτέμβρης 1946). Οι συνεργάτες των γερμανών δεν τιμωρήθηκαν, οι αγωνιστές της αντίστασης διώκονταν για τις πιο ασήμαντες αφορμές, η λευκή τρομοκρατία, τα λάθη τη ηγεσίας του ΕΑΜ και του ΚΚΕ και οι επιδιώξεις των βρετανών οδήγησαν σ΄ αυτόν τον Εμφύλιο. 


συνεχίζεται


πηγή:
ΑΠΟ ΤΗΝ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
ΣΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ
ΠΟΛΕΜΟ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΑΡΙΟΝ ΣΑΡΑΦΗ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΝΙΚΟΣ ΣΒΟΡΩΝΟΣ

ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ
ΟΙΚΟΣ
Α.Α.
ΛΙΒΑΝΗ



Labels:

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home