Sunday, April 18, 2010

1939 – 1949: ΚΑΤΟΧΗ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΕΜΦΥΛΙΟΣ: ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

- Η γενοκτονική δράση των Γερμανών στην Ελλάδα, είχε αποτέλεσμα την ισοπέδωση και το κάψιμο 2.500 χωριών, την εκτέλεση 50.000 μαχητών και αθώων πολιτών, το θάνατο200.000 νμέχρι 300.000 ανθρώπων από την πείνα (λιμό) από τον χειμώνα του 1941 μέχρι και το 1945,την εξόντωση 45.000 Ελλήων εβραίων και δεκάδες χιλιάδες σωματικά αναπήρους και ψυχικά ασθενείς,
Υπολογίζεται πως εξοντώθηκε το 12% των Ελλήνων. Το 8% από τις δολοφονίες-εκτελέσεις και την πείνα, αλλά και ένα 4% από τις γεννήσεις που δεν έγιναν, λόγω των ασθενειών - κακουχιών. Πέρα από τις καταστροφές των δημόσιων υποδομών και των ιδιωτικών περιουσιών, για τις οποίες η «Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων» (1947) αναγνώρισε μια συνολική μελλοντική απαίτηση για Επανορθώσεις-Αποζημιώσεις ύψους 8,5 δισ. δολαρίων, αγοραστικής αξίας του 1938 (!), χωρίς να αναγνωριστούν τα “διαφυγόντα κέρδη” για τις επόμενες, δεκαετίες.
Η Ελλάδα ζήτησε τότε την αναγνώριση αποζημιώσεων ύψους 14 δις δολαρίων (αγοραστική αξία εποχής).

- Το ΕΑΜ κινήθηκε όλα αυτά τα χρόνια στα πλαίσια της νομιμότητας για την ικανοποίηση των σκοπών του. Δεν είχε την πρόθεση να καταλάβει την εξουσία με τα όπλα. Παραμένει πιστό στους ιδρυτικούς του σκοπούς: ελεύθερες εκλογές και δημοκρατία.

- Με την αποχώρηση των Γερμανών ήταν φανερό ότι η Χώρα θα περνούσε στον έλεγχο του ΕΑΜ. Σκοπός των Βρετανών ήταν η συντριβή του ΕΑΜ και η δημιουργία μιας ισχυρής αντικομουνιστικής δύναμης. Για εκπλήρωση αυτών των σκοπών επαναφέρουν τον Γεώργιο, ενισχύουν τις στρατιωτικές δυνάμεις της δεξιάς και ελέγχουν το Ελληνικό Στρατό.
Οι Βρετανοί δεν πιστεύουν ότι το πρόβλημα της διακυβέρνησης της Χώρας θα μπορούσε να επιλυθεί ειρηνικά.

- O Εμφύλιος υποκινήθηκε από τον ξένο παράγοντα για να περάσει η Χώρα από τη Βρεταννική στην Αμερικανική επιρροή με κύριο σκοπό τη συντριβή του Δ.Σ.Ε.

- Ενισχύθηκε από την εσφαλμένη πολιτική του ΚΚΕ (4 η ολομέλεια).

- Το "μέτρο της ομηρίας" ως αντίμετρο: πρώτον της αιχμαλωσίας και της εκτόπισης χιλιάδων αγωνιστών στην Ελ Ντάμπα  και των χιλιάδων κρατουμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης (Χασάνι, Γουδί) καιτα Αστυνομικά Τμήματακαι δεύτερον της ανταλλαγής αιχμαλώτων και της ασφαλούς αποχώρησης των δυνάμεων του ΕΛΑΣ),
"το πρόγραμμα της εκκένωσης των παιδιών του Εμφυλίου" (1) ο εκπατρισμός τους στη Γιουγκοσλαβία και άλλες χώρες, κυρίως ορφανά, ασθενή, από εμπόλεμες περιοχές  με τη συγκατάθεση συγγενών, γονιών του ή όχι,
και το «σλαβομακεδονικό»,
είναι ανεξήγητα λάθη της ηγεσίας του ΚΚΕ, αποτέλεσαν ιδεολογικά όπλα της δεξιάς, η πολιτική χρήση και η διαρκής επίκλησή τους μετατόπισαν τη λαϊκή συμπάθεια από την αριστερά προς τη δεξιά, στέρησαν από την αριστερά ένα πολυάριθμο ακροατήριο μετριοπαθών κεντροαριστερών.

  .
Το «σλαβομακεδονικό» εμφανίστηκε κατά την κατοχή και το Γενάρη του 1949 (5η ολομέλεια της Κ.Ε.). Το ΚΚΕ αναφέρεται στην αυτοδιάθεση των «σλαβομακεδόνων» με την ύπαρξη εθνικής οντότητας σε βάρος της εδαφικής κυριαρχίας της Ελλάδος.

- Η μονόπλευρη παράδοση των όπλων και η διάλυση του ΕΛΑΣ θεωρείται λάθος ως προς το σημείο που δεν εξασφαλίστηκε γενική αμνηστία για του αγωνιστές.

- Για την ήττα της Εθνικής Αντίστασης, της αριστεράς και τα τραγικά αποτελέσματα του Εμφυλίου έχουν τις ευθύνες τους και ο Ζαχαριάδης αλλά κα συνολικά η ανεπαρκής ηγεσία του ΚΚΕ συγκριτικά με την ισχυρή Βρετανική διπλωματία, Ανέλαβαν να διεκπεραίωσουν εναν κοινωνικό και εθνικοαπελευθερωτικό αγωνα χωρίς να έχουν θεωρητικά εφόδια.(περισσότερα εδώ).

- «Οι νικητές δεν ξέρουν να κερδίζουν με αξιοπρέπεια».
Εκατοντάδες χιλιάδες αγωνιστές διέσχισαν τα σύνορα και αφομοιώθηκαν στις κομμουνιστικές χώρες.
Χιλιάδες άνθρωποι διώχτηκαν και εξοντώθηκαν με φυλακίσεις, εξορίες και εκτελέσεις.
Οι νικητές δεν επέδειξαν καμιά ανοχή, συγχώρηση η μετριοπάθεια.
«… καταδίκαζαν με τη βία σε πλήρη σιωπή κάθε διαφωνία η κριτική διάθεση, αποκλείοντας κάθε άλλη ουσιαστική και πολιτική λύση».

- Επήλθε στασιμότητα στην πολιτιστική και πνευματική ζωή του τόπου . Οι τέχνες και τα γράμματα δεν είχαν να επιδείξουν κάτι το ενδιαφέρον. Σταμάτησε ο εκσυγχρονισμός της Ελληνικής κοινωνίας. Κάθε αντίθετη προοδευτική άποψη ταυτιζόταν με τους κομμουνιστές. O αντικομμουνισμός έγινε ιδεολογία της δεξιάς.

- Η Χώρα είχε καταστραφεί οικονομικά. Έχασε την πολιτική της αξιοπρέπεια. Βρετανοί και Αμερικάνοι επέβαλλαν κυβερνήσεις που εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά τους.

συνέχεια από εδώ

1) Είχε προηγηθεί ένα χρόνο πριν (1947) το "παιδομάζεμα"  - "παιδοπόλεις" της Φρειδερίκης
- με τις ίδιες επιπτώσεις στην ψυχοσύνθεση των παιδιών και τον πόνο των γονιών τους,
- με αδιευκρίνιστο το γεγονός αν τα παιδιά που έπαιρνε ο στρατός τα έπαιρναν εθελοντικά ή εξαναγκαστικά. Σίγουρα τα παιδιά των δημοκρατικών οικογενειών τα έπαιρναν υποχρεωτικά "προκειμένου να λαμβάνουν την απαραίτητη φροντίδα και να μην καταλήξουν θύματα ασθενειών η αντεθνικών πεποιθήσεων",
- με την υποκρισία της Φρειδερίκης και των "κυριών τηςε βασίλισσας" έφθανε σε τέτοιο βαθμό που αδιαφορούσαν για εκατοντάδες παιδιά που είχαν φυλακιστεί μαζί με τις δημοκρατικές μητέρες τους,
- με εθνικιστική - φιλοβασιλική, αντικομουνιστική και διχαστική  προπαγάνδα στις παιδουπόλεις


Αναπάντητα παραμένουν τα ερωτήματα:

-Έγινε η όχι στρατολόγηση για το Δ.Σ. από τα "παιδιά του εμφυλίου"?

-Ήταν αναγκαστική η συμμετοχή στο "πρόγραμμα εκκένωσης"?

- Γιατί δεν διευκολύνθηκε η επιστροφή τους μετά τη λήξη του Εμφυλίου?

- Ποιές οι ευθύνες του ΚΚΕ, των κυβερνήσεων των κρατών που φιλοξένησαν παιδιά και των ελληνικών κυβερνήσεων στην καθυστέρηση επαναπατρισμού και σύνδεσης των οικογενειών?

- Ποιοί θα απολογηθούν για την κατάσταση που αντιμετώπισαν τα προσφυγόπουλα που επαναπατρίστηκαν τη 10 - ετία του 1950?
Γύριζαν στις "παιδουπόλεις" όπου τα ανέκριναν, στα Α.Τ. που τα ξυλοκοπούσαν για διάφορες αιτίες, ζητούσαν να απαρνηθούν τις ιδέες τους, υφίσταντο διακρίσεις ως προς τις ευκαιρίες απασχόλησης και σπουδών, δεν τους χορηγούντο διαβατήρια, δεν προστατευόντουσαν από τις σκληρές εργασίες που αναγκαζόντουσαν να κάνουν στα χωριά που επέστρεφαν πολλές φορές παρά τη θέλησή τους, δεν συνέχιζαντις σπουδές τους που είχαν ξεκινήσεις στις χώρες φιλοξενίας τους.

Σημειώνεται ότι
- μετακινήσεις παιδιών υπήρχαν και κατά τον Ισπανικό εμφύλιο, για τα εβραιόπουλα , θύματα του χιτλερικού καθστώτος, κατά το γερμανο - αγγλικό πόλεμο κ. άλ.
- όλα αυτά τα παιδιά και οι γονείς τους υπήρξαν θύματα του Εμφυλίου,
- οι απαιτήσεις των μεταεμφυλιακών κυβερνήσεων για επαναπατρισμό ήταν μάλλον υποκριτική γιατί τους αρνούνταν το δικαίωμα και όταν μπορούσαν να επιστρεψουν δεν τους το επέτρεπαν,
- πολλά παιδιά που επαναπατρίστηκαν ήθελαν να γυρίσουν πίσω,
- για πολλά παιδιά τα ιδρύματα και στην Ανατολική Ευρώπη και στις παιδοπόλεις (οικοτροφεία, αναμορφωτήρια) στην Ελλάδα ήταν χρήσιμα, οι επιδιώξεις αυτών που τα οργάνωναν αμφισβητείται, στα πρώτα μπορούσαν να έχουν πανεπιστημιακές σπουδές, τα δεύτερα έδιναν μόνον επαγγελματική ενημέρωση.
- και στις δύο περιπτώσεις τα παιδιά έχασαν την παιδική τους ηλικία, ήταν αποξενωμένα από τους γονείς και στερήθηκαν την παρηγοριά του κοινού πένθους στην απώλεια των γονιών τους.
πηγή: Παιδιά του Ελληνικού Εμφυλίου.
Riki Van Boeschoten
Loring M. Danforth
ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ

΄Εχει γραφεί επίσης ότι 5.000 παιδιά από τις παιδουπόλεις της Φρειδερικης δόθηκαν προς υιοθεσία στις ΗΠΑ.

Αυτό το σκοτεινό γεγονός της Ελληνικής Ιστορίας ενέπνευσε το σκηνοθέτη Διονύση Γρηγοράτο να γυρίσει την ταινία "Παιδιά της Ελλάδος" - Fils de Greece".
-

Labels:

Saturday, April 17, 2010

"Οι λαοί...γράφουν την ιστορία τους µε παραδειγµατικές πράξεις"

[Δρόµοι]
Του Ρούσσου Βρανά rvranas@otenet.gr
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 15 Απριλίου 2010
Οι λαοί...
... γράφουν την ιστορία τους µε παραδειγµατικές πράξεις. Υπάρχει το παράδειγµα της Ισλανδίας. Ο ισλανδικός λαός αρνήθηκε να πληρώσει τα χρέη που του φόρτωσαν πολιτικοί και τραπεζίτες και ετοιµάζεται να παραπέµψει στη Δικαιοσύνη έναν πρωθυπουργό, κεντρικούς τραπεζίτες και υπουργούς Οικονοµικών. Και υπάρχει το παράδειγµα της Ιρλανδίας. Τα ιρλανδικά συνδικάτα συµφώνησαν µε την κυβέρνηση και τους εργοδότες σε τετραετή απαγόρευση των απεργιακών κινητοποιήσεων. Υπάρχουν εκείνοι που αναζητούν και βρίσκουν τους ενόχους. Και υπάρχουν κι εκείνοι που σκύβουν µπροστά τους το κεφάλι.

Οσοι τολµούν...
... να σηκώσουν το κεφάλι, δεν µένουν ατιµώρητοι. Ο Γκόρντον Μπράουν δείχνει ήδη τα δόντια του στους απείθαρχους Ισλανδούς, παραδίδοντάς τους στο Διεθνές Νοµισµατικό Ταµείο, το οποίο χρησιµοποιεί ως εισπράκτορα για να εισπράξει τα χρέη τους προς βρετανικές και ολλανδικές τράπεζες.

Αυτή η κρίση αποµυθοποιεί πολλά πράγµατα.
Τους διεθνείς οικονοµικούς οργανισµούς του είδους του ΔΝΤ, που σε όποια χώρα µπουν καταλύουν την κυριαρχία της και κυβερνούν αυτοί τον λαό της.

Τους περίφηµους οργανισµούς πιστοληπτικής αξιολόγησης, που όσο πιο πολύ δυσκολεύεται µια χώρα να ξεπληρώσει το χρέος της τόσο πιο πολύ την υποβαθµίζουν, αυξάνοντας το κόστος του δανεισµού της για να σιγουρέψουν τα κέρδη των δανειστών,
έστω κι αν αυτό παραλύει την οικονοµία της (αυτό ακριβώς έκανε τις προάλλες η Μoody’s µε την Ισλανδία).

Αλλά και τα «προγράµµατα σταθεροποίησης», που δεν είναι παρά ένας ευφηµισµός για τα προγράµµατα λιτότητας του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

«Στην πραγµατικότητα», λέει ο Μάικλ Χάντσον, καθηγητής των Οικονοµικών στα Πανεπιστήµια του Μιζούρι και του Κάνσας,
«δεν είναι παρά µια τεχνική ορολογία για τις απάνθρωπες περικοπές των εισοδηµάτων, των κοινωνικών υπηρεσιών, των δαπανών για την υγεία, την παιδεία και άλλες βασικές ανάγκες και για το ξεπούληµα των δηµόσιων υποδοµών σε αγοραστές που µετατρέπουν τις χώρες σε “οικονοµίες διοδίων”.
Ο λαός αυτών των χωρών υποχρεώνεται να πληρώνει για να έχει πρόσβαση σε δρόµους, σε σχολεία, σε περίθαλψη και σε πολλές άλλες υπηρεσίες που εδώ και πολλά χρόνια επιδοτούνταν από την προοδευτική φορολογία».

Αυτά που ζούµε...
... σήµερα δεν είναι παρά µια πρόγευση όσων αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσουν. Η σύγκρουση συµφερόντων δανειστών και οφειλετών διαιρεί την Ευρώπη σε αντίπαλα πολιτικά στρατόπεδα.
Οι επιλογές της κυβέρνησης των Βρυξελλών θα εξωθήσουν εκατοµµύρια ανθρώπους στους δρόµους. «Πολιτικές και οικονοµικές συµµαχίες θα µετατοπιστούν, νοµίσµατα θα καταρρεύσουν, κυβερνήσεις θα πέσουν», προβλέπει ο Μάικλ Χάντσον. «Η Ευρωπαϊκή Ενωση και ολόκληρο το παγκόσµιο χρηµατοπιστωτικό σύστηµα θα αλλάξουν ριζικά. Ιδιαίτερα αν οι οφειλέτιδες χώρες µιµηθούν το παράδειγµα της Αργεντινής και αρνηθούν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους εάν οι δανειστές τους δεν τους κάνουν ένα σηµαντικό σκόντο».

Τα σχέδια...
... εκείνων που νοµίζουν πως µπορούν να καταδικάσουν τους ευρωπαϊκούς λαούς σε ισόβιους µισθούς και συντάξεις πείνας θα αποδειχτούν παράλογα και φρούδα. Κανείς λαός δεν µπορεί να ζει επ’ άπειρον υπόδουλος του χρέους.
ΤΑ ΝΕΑ 15/4/2010

"Δεν υπάρχει δύναμη σαν τη δύναμη του λαού"
Από την τανία "ΕΞΕΓΕΡΣΗ" που γυρίστηκε εμπνευσμένη από τα γεγονότα του Σιάτλ

Labels:

Saturday, April 10, 2010

Θυσίες με αδικίες & Δάσκαλε που δίδασκες

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΤΖΑΝΑΚΗ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: 10 Απριλίου 2010
ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ, η εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα. Και στην περίπτωση της χώρας μας, ο κανόνας ήταν η αδικία- οι πελατειακές σχέσεις δημιούργησαν ένα πλήθος εξαιρέσεων και ειδικών περιπτώσεων στον δημόσιο τομέα, με αποτέλεσμα τρομακτικές μισθολογικές ανισότητες. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ νίκησε στις εκλογές- εκτός των άλλων- με τη δέσμευση για αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Αλλά στην πρώτη ευκαιρία, καταπάτησε αυτή τη δέσμευση...

Οι περικοπές των επιδομάτων δεν αφορούν πλέον όλους τους δημοσίους υπαλλήλους- εξαιρέθηκαν οι ένστολοι, όπως και οι φύλακες των μουσείων, που προφανώς θεωρήθηκαν εργαζόμενοι με «ειδικό βάρος» την καλοκαιρινή περίοδο. Υπάρχουν επιχειρήματα γι΄ αυτές τις εξαιρέσεις; Προφανώς υπάρχουν- ποιος θα αρνηθεί ότι ο αστυνομικός δουλεύει κάτω από πολύ ιδιαίτερες συνθήκες; Οτι κινδυνεύει στην άσκηση των καθηκόντων του;

Σαφώς, έτσι είναι. Και ο αστυνομικός κινδυνεύει και ο πυροσβέστης κινδυνεύει. Αλλά οι περικοπές των επιδομάτων δεν αποφασίστηκαν από την κυβέρνηση ως «τιμωρία» των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν αποφασίστηκαν για να πάρουν λιγότερα χρήματα εκείνοι που κάνουν δουλειά γραφείου. Οι περικοπές αποφασίστηκαν για να μειωθούν οι δαπάνες του Δημοσίου, ώστε να αντιμετωπιστεί η δημοσιονομική κρίση της χώρας...

Δάσκαλε που δίδασκες

ΚΙ ΑΝ ο αστυνομικός πράγματι κινδυνεύει, τότε τι θα έπρεπε να γίνει με τον δάσκαλο, στον οποίο η ελληνική κοινωνία παραδίδει τα παιδιά της για τα πιο κρίσιμα χρόνια τους, την περίοδο που διαμορφώνεται η προσωπικότητά τους; Τι θα πρέπει να γίνει με τους νοσηλευτές, στους οποίους εμπιστευόμαστε τη ζωή μας;

Η λογική των εξαιρέσεων για «ειδικούς λόγους» απλώς δεν έχει σχέση με την κοινή λογική. Στην πραγματικότητα είναι η αρχή της αδικίας- περιλαμβάνει όλα εκείνα τα επιχειρήματα με τα οποία χτίστηκαν οι ανισότητες στο Δημόσιο.

Και τώρα η κυβέρνηση διακινδυνεύει να πάθει όσα παθαίνουν εκείνοι που κάνουν ρουσφέτια- πάντοτε οι δυσαρεστημένοι είναι πολύ περισσότεροι από εκείνους που ικανοποιούνται.

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί στην κρίση που βιώνουμε είναι να νιώσει ένα κομμάτι των εργαζομένων ότι καλείται να συνεισφέρει περισσότερο από άλλους. Ετσι, χάνει κάθε νόημα η έκκληση του Πρωθυπουργού για συστράτευση όλων- στις θυσίες πρέπει να είμαστε όλοι ίσοι. Δεν γίνεται να υπάρξουν... πιο ίσοι Ελληνες!
ΤΑ ΝΕΑ Σ/Κ 10 – 11/4/2010

Labels: