Tuesday, September 23, 2008

Τα απόρρητα της Νυρεμβέργης (Judgment at Nuremberg) του Στάνλεϊ Κράμερ ( 1961)

Μια δικαστική ιστορία με λαμπρό επιτελείο ηθοποιών, σε ωραίους ρόλους και ερμηνείες με συγκλονιστικούς διαλόγους.
Ανώτεροι δικαστές, συνεργάτες των ναζί, βρίσκονται στο εδώλιο, στην περιβόητη δίκη της Νυρεμβέργης του 1948, σε μια υποψήφια για 11 Οσκαρ ταινία - σε επανέκδοση.
Σκηνοθεσία: Στάνλεϊ Κράμερ. Σενάριο: Αμπι Μαν. Ηθοποιοί: Σπένσερ Τρέισι, Μπαρτ Λάνκαστερ, Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ, Μάρλεν Ντίτριχ, Μαξιμίλιαν Σελ, Τζούντι Γκάρλαντ, Μοντγκόμερι Κλιφτ.
Διάρκεια 178 λεπτά.
Με τον Σπένσερ Τρέισι να προσφέρει την καλύτερη, στο ρόλο ενός επιβλητικού γερμανομαθή δικαστή, που αντιμετωπίζει με ρεαλισμό αλλά και αντικειμενικότητα τους κατηγορούμενους. Καλοί στους υπόλοιπους ρόλους οι Μαξιμίλιαν Σελ (ο Γερμανός δικηγόρος υπεράσπισης, στον ρόλο που του χάρισε το Οσκαρ), Μπαρτ Λάνκαστερ (ο κατηγορούμενος δικαστής, συνεργάτης των ναζί), Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ (ο αδέκαστος εισαγγελέας που τελικά αναγκάζεται να υποκύψει στη γερμανόφιλη πολιτική των Αμερικανών και να ζητήσει μειωμένη ποινή), Μάρλεν Ντίτριχ (αριστοκράτισσα χήρα εκτελεσθέντος εγκληματία πολέμου που αρνείται οποιαδήποτε γνώση των ναζιστικών εγκλημάτων) και οι Τζούντι Γκάρλαντ και Μοντγκόμερι Κλιφτ (σε ρόλους μαρτύρων).
Ενας αντιναζιστής αμερικανός αξιωματικός διορίζεται κατήγορος στη δίκη τεσσάρων δικαστών του Γ' Ράϊχ. Στοχασμός πάνω στις ευθύνες για τη χιτλερική λαίλαπα αλλά και για τα όρια της μεταπολεμικής απονομής δικαιοσύνης.

Οι 4 δικαστές μαζί με άλλους ενσωμάτωναν ότι αποτελούσε δικαιοσύνη για το
Γ' Ράϊχ. Παρακώλυαν, διαστρέβλωναν τη γερμανική δικαιοσύνη και νομοθεσία.
Μια δικαιοσύνη που χαρακτηριστικά της ήταν
- οι αυξημένες θανατικές ποινές
- οι καταδίκες ατόμων απλά επειδή ήσαν Πολωνοί, Εβραίοι η πολιτικά ανεπιθύμητοι.
- η ποινή της σεξουαλικής στείρωσης όσων κατηγοριοποιήθηκαν ως αντικοινωνικοί η για πολιτικούς λόγους.
- η σβάστικα στην τήβεννο των δικαστών
- η αντικατάσταση του Ανώτατου Δικαστηρίου από λαικά και ειδικά δικαστήρια.
- να θεωρείται αντικειμενική δικαιοσύνη ότι ήταν απαραίτητο για την προστασία της χώρας και ο δικαστής θεωρούσε βασικό κριτήριο την τιμωρία των ενεργειών κατά του κράτους.
- το ότι δεν υπήρξε ανεξαρτησία και το δικαίωμα της ένστασης.
- για πρώτη φορά η έννοια της φυλής αποτέλεσε νομική έννοια και υπήρξαν άνθρωποι που καταδικάστηκαν σε θάνατο για «φυλετική μόλυνση» η «διαφθορά της φυλής» η «σωματική σχέση με Εβραίους».
- η ύπαρξη διαταγμάτων που προέβλεπαν ότι όσοι κατηγορούνται η είναι ύποπτοι για προδοσία η αντίσταση κάθε μορφής μπορούσε να συλληφτούν μυστικά, χωρίς ειδοποίηση φίλων η συγγενών, χωρίς δίκη και να οδηγηθούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Κατηγορήθηκαν για ανθρωποκτονίες, βαρβαρότητες, βασανιστήρια, κτηνωδίες, μοιραζόμενοι φυσικά τις ευθύνες τους για τα πιο κακοήθη, τα πιο υπολογισμένα, τα πιο συνταρακτικά εγκλήματα στην ιστορία του ανθρώπινου είδους. Σε μια δίκη όπου είχε δημιουργηθεί ένα κλίμα που δυσκόλευε γερμανούς να καταθέτουν κατά γερμανών, που κατέστρεφαν τα καταστήματα των μαρτύρων, που ασκούντο παρεμβάσεις και πιέσεις στους δικαστές.

Labels: