Tuesday, November 27, 2007

ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Κατά τις εκλογικές διαδικασίες σε συνδικαλιστικές οργανώσεις, επιμελητήρια η "επιστημονικές" ενώσεις διαπιστώνεται:
α) ότι κάποιοι «αυτόκλητοι προστάτες» ( επαγγελματίες του είδους, ισόβιοι συνδικαλιστές, πάντοτε οι ίδιοι και οι ίδιοι ) των εργαζομένων παίρνουν πρωτοβουλίες και καθορίζουν του υποψηφίους, δείχνουν ενδιαφέρον (αν δείχνουν) με κύριο σκοπό τη δική τους προβολή και την επανεκλογή τους για αν απαιτήσουν η να διατηρήσουν θέσεις στη Διοίκηση η στο κόμμα ερμηνεύοντας λανθασμένα το ότι «απαιτεί κάποιος ανάλογα με την προσφορά του». Όμως όλοι αυτοί δεν έχουν καμιά τύχη χωρίς ιδεολογική συγκρότηση και κοινωνική παρουσία.
β) κλίμα τρομοκρατίας με όσους έχουν συμβάσεις εργασίας με διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου.
γ) ότι οι «διακηρύξεις» είναι απολίτικες, αντιγραφή και συρραφή προηγούμενων η άλλων παρατάξεων, συνταγμενες από αποιδεολογικοποιημένα άτομα και χωρίς θέσεις που να αγγίζουν τους εργαζόμενους.
δ) τη συμμετοχή κάποιων σε δύο, τρεις η περισσότερες οργανώσεις
δ) την απομάκρυνση από τις οργανώσεις και την αποχή των νέων παιδιών από τις εκλογικές διαδικασίες ως αποτέλεσμα των παραπάνω.

Περισσότερα εδώ

Labels:

Saturday, November 17, 2007

EPIPHANY: GEORGE SEFERIS

DENIAL

On the secret seashore
white like a pigeon
we thirsted at noon;
but the water was brackish.

On the golden sun
we wrote her name
but the sea breeze blew
and the writing vanished.

With what spirit, what heart,
what desire and passion
we lived our life; a mistake!
So we changed our life.

I’ VE KEPT A HOLD ON MY LIFE

I’ ve a hold of my life, kept a hold on my life, traveling
among yellow trees in driving rain
on silent slopes loaded with beech leaves
no fire on their peaks; it’s getting dark.

FLOWERS OF THE ROCK

Flowers of the rocks facing the green sea
with veins that reminded me of other loves
glowing in the slow fine rain,
flowers on the rock, figures
that came when no one spoke and spoke to me
that let me touch them the silence
among pine trees, oleanders and plane trees.

IN THE SEA CAVES

In the sea caves
there’ s a thirst there’ s a love
there’ s an ecstasy
all hard like shells
you can hold them in your palm.

In the sea caves
for whole days I gazed into your eyes
and I didn’t know you nor you know me.

Labels:

Sunday, November 04, 2007

ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΓΑΘΑ

- ΚΑΘΑΡΟΣ ΑΕΡΑΣ

- ΝΕΡΟ
- ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ

- ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΓΗ
Aπαιτούνται αυστηρότερα μέτρα εδαφολογικής προστασίας που να διασφαλίζουν, την έκταση (από ενδεχόμενη αλλαγή χρήσης), την ποιότητα του εδάφους και τη χρήση της αγροτικής γης κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ποικιλομορφία του χώματος, τους τύπους τις τοπικές συνθήκες και το κλίμα.


- ΤΡΟΦΗ
(Είναι ανθρώπινο δικαίωμα η εξασφάλιση ασφαλούς και υψηλής ποιότητας τροφής που να παράγεται εκεί που την έχουν ανάγκη.)

- ΔΑΣΗ ΚΑΙ ΔΑΣΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ

- ΑΚΤΕΣ
- ΤΕΧΝΕΣ
- ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ
- ΕΘΙΜΑ

- ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ

- ΓΝΩΣΗ

- ΥΓΕΙΑ
- ΠΡΟΝΟΙΑ
- ΔΡΟΜΟΙ, ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ
- ΧΩΡΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΧΩΡΟΙ (ΠΛΑΤΕΙΕΣ κ. αλ.)

- ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ

- ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ (ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΧΑΡΤΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ, ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ κ. αλ.)

- ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΑ ΑΓΑΘΑ
(καθαρός αέρας, πρόληψη της απερήμωσης και της διάβρωσης του εδάφους, εξασφάλιση παγκόσμιων υδάτινων αποθεμάτων, η διατήρηση παγκόσμιων αλιευμάτων)

- ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ
(για την εδραίωση της παγκόσμιας ισοτιμίας και της παγκόσμιας ειρήνης,
του δικαιώματος της μετανάστευσης,
την ανθρώπινη αξιοπρέπεια,
την αντιμετώπιση της παγκόσμιας φτώχειας)

- ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΝΩΣΗ
(παραγωγή εμβολίων, εξασφάλιση και πρόσβαση τουλάχιστον στα βασικά φάρμακα, καινοτομία και μεταφορά γνώσης και τεχνολογίας)

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

- Κανείς δε μπορεί να αποκλείει τον άνθρωπο από τη χρήση τους,

- Αποκτώνται χωρίς τη μεσολάβηση της αγοράς,

- Δεν είναι μετρήσιμα. Μετρήσιμα είναι όταν προσφέρονται με σκοπό το κέρδος η με αντίτιμο.

- Δημόσιες υπηρεσίες ευτελίζονται προκειμένου να διεκολυνθεί η ιδιωτικοπoιησή τους.

- H ιδιωτικοποίηση - εμπορευματοποιησή τους:

α) βλάπτει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων, οδηγεί σε κοινωνικές συγκρούσεις και προάγει τη διαφθορά.

β) διευκολύνεται από τους κανόνες παγκοσμιοποίησης (ΠΟΕ - κανόνες παγκόσμιας εμπορικής διακυβέρνησης) και την εθνική πολιτική (εθελουσία έξοδος ΟΤΕ, εξόφληση χρεών Ολυμπιακής από το Δημόσιο, ανταποδοτική κατασκευή και διόδια στις εθνικές οδούς, ελεγχόμενη στάθμευση κ. άλ.) .

- Διατηρούνται (αν διατηρούνται), προστατεύονται (αν προστατεύονται) και παράγονται με κρατικές δαπάνες.

- Βρίσκονται στο διεκδικητικό "πλαίσιο" των κοινωνικών κινημάτων.

«Τα παγκόσμια δημόσια αγαθά είναι αγαθά, πόροι, υπηρεσίες - καθώς και συστήματα κανόνων η καθεστώτα πολιτικής με ουσιαστικής σημασίας διασυνοριακές αλληλεπιδράσεις- που είναι σημαντικά για την ανάπτυξη και τη μείωση της φτώχειας και που μπορούν να παραχθούν σε επαρκείς ποσότητες μόνο μέσω της συνεργασίας και της συλλογικής δράσης αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων χωρών»

"... οι δημόσιες υπηρεσίες παίζουν ουσιώδη ρόλο στην οικονομική και κοινωνική συνοχή. Ανταποκρίνονται στις καθημερινές ανάγκες των πολιτών και είναι απαραίτητες για την ευημερία τους"
[Δρόμοι], ΤΑ ΝΕΑ 20/11/2007, σελ. 53

Το άρθρο 25 του Ο.Η.Ε. για τα ανθρώπινα δικαιώματα:
"Καθένας έχει δικαίωμα σε ένα βιοτικό επίπεδο ικανό να εξασφαλίσει στον ίδιο και στην οικογένειά του υγεία και ευημερία και ειδικότερα τροφή, ρουχισμό, κατοικία, ιατρική περίθαλψη όπως και τις απαραίτητες κοινωνικές υπηρεσίες. Έχει ακόμα δικαίωμα σε ασφάλιση για την ανεργία, την αρρώστια, την αναπηρία, τη χηρεία, τη γεροντική ηλικία όπως και για όλες τις άλλες περιπτώσεις που στερείται τα μέσα της συντήρησής του, εξαιτίας περιστάσεων ανεξαρτήτων της θέλησης του".

«Το ελληνικό παράδοξο, ωστόσο, είναι ότι το κράτος βάλλεται πανταχόθεν ως το κατ΄ εξοχήν υπεύθυνο για σχεδόν όλα τα δεινά της χώρας (οικονοµικά και µη) και ταυτόχρονα βάλλεται και η πολιτική (και οι πολιτικοί). Ετσι, αντίθετα µε ό,τι συµβαίνει παγκοσµίως, το κράτος εµφανίζεται ως εάν να αποσύρεται από καθοριστικές διαδικασίες, ενώ απονοµιµοποιούνται κάποιες άλλες. Βεβαίως πρόκειται για ελληνικό παράδοξο. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται κατά βάση λιγότερο κράτος. Χρειάζεται διαφορετικό, καλύτερο, αποτελεσµατικότερο κράτος. Το συνολικό µέγεθος του ελληνικού κράτους δεν είναι µεγαλύτερο από αυτό άλλων κρατών-µελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
ΤΑ ΝΕΑ 3/9/2010 σελ. 6

Labels: