Sunday, June 03, 2007

ΜΟΝΟΗΜΕΡΕΣ - 24 ΩΡΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

ΤΙ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

- Απεργία για την «τιμή των όπλων».

- «Επαναστατική» – συνδικαλιστική γυμναστική.

- Όχι αντιπολίτευση και εξυπηρέτηση σκοπιμοτήτων με το ημερομίσθιο.

- Είναι πράξη αντίστασης να έχει ο εργαζόμενος το ημερομίσθιο στην τσέπη του και όχι τα ταμεία των εργοδοτών.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΑΔΕΔΥ: 15 – 22%
ΓΣΕΕ: ΑΚΟΜΗ ΛΙΓΌΤΕΡΟ
Η σημασία τους ”προεξοφλείται” με την εξαγγελία τους.Έχουν κάποια σημασία στις κεντρικές υπηρεσίες των Υπουργείων όταν υπάρχει συμμετοχή και στον ιδιωτικό τομέα όπου υπάρχουν οργανωμένα σωματεία (φυσικά όχι από τον εργοδότη).

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

Οι ηγεσίες των δύο τριτοβάθμιων οργανώσεων:

έχουν χάσει την αξιοπιστία τους:

- χρησιμοποιούν τις οργανώσεις ως «εφαλτήριο» για να καταλάβουν θέσεις στη Διοίκηση και στα ψηφοδέλτια των κομμάτων. Πολλοί έγιναν βουλευτές και υπουργοί.
- έχουν σοβαρές ευθύνες για τα σκάνδαλα των Ασφαλιστικών Ταμείων ( στις διοικήσεις υπάρχουν εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών οργανώσεων) και την εξασθένηση της διαπραγματευτικής ισχύος των συνδικάτων.
- είναι ιδεολογικά "αποστεωμένοι" και αποβλέπουν στη βελτίωση της υλικής - οικονομικής τους θέσης.

δεν έκαναν και δεν κάνουν τίποτα για την

- άμβλυνση των διαφορών ανάμεσα στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα
- αναγνώριση μέρους η όλων των ετών σπουδών και της στρατιωτικής θητείας ως πραγματικής υπηρεσίας.
- ενσωμάτωση των μεταπτυχιακών επιδομάτων στη σύνταξη,
- κληροδότηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων (εφ΄άπαξ, δικαιώματα σύνταξης, κ. άλ.)

Δεν μπορούν:

- να έχουν ρόλο για τα μεγάλα προβλήματα (μετανάστευση, περιβάλλον, κοινές πολιτικές…) γιατί οι αιτίες τους ξεπερνούν τα εθνικά όρια.
- να επηρεάσουν αποφάσεις διεθνών οικονομικών οργανισμών (ΕΕ, ΔΝΤ, ΠΟΕ, κ. άλ) που κατευθύνουν την πολιτική πολλών χωρών.
- να συγκροτήσουν ένα μπλογκ δυνάμεων για να ακουστούν τουλάχιστον οι πραγματικές λύσεις των προβλημάτων των εργαζομένων.

Σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης χρειάζεται διασύνδεση κλαδικών οργανώσεων με εκείνες άλλων χωρών γιατί οι αποφάσεις των εργοδοτών (πολυεθνικές εταιρείες) αφορούν εργαζόμενους πολλών κρατών.

Το κίνημα της αντιπαγκοσμιοποίησης φαίνεται να κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση τουλάχιστον ως προς τη στρατηγική που διαμορφώνεται και τον εντοπισμό των προβλημάτων.

Labels: ,

5 Comments:

At 06 June, 2007 , Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Διατηρώ τις διαφωνίες μου ξέρεις. Μου βγαίνει λίγο ισοπεδωτικό. Ίσως έτσι στη συνείδηση του κόσμου, αλλά η καθημερινή προπαγάνδα και η έλλειψη συντονισμού στόχων στο κίνημα δεν αφήνει να φανεί η δουλειά (με τις κοινωνικές και επιστημονικες επιτροπές της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ). Η συκοφάντησή της από τα μέσα ακι κάθε απεςργιακής κινητοποίησης και η στάση των "αγνώστων" και της αστυνομία αμαυρώνει τον αγώνα και τη διεκδίκηση, γιατι τούτη είναι το συμφέρον των καναλαρχών (ίδιας ιδεολογίας και οικονομικών συμφερόντων με τους άλλους αστούς είναι).

 
At 06 June, 2007 , Blogger ΤΑΣΟΣ said...

deimo δεν παράγουν αξίες και δεν τις υπηρετούν ( η ηγεσία τους).
Εχουν περιορισμένο ρόλο.
Δεν είναι γνωστό τι έχουν επιτύχει για το συμφέρον των εργαζομένων.
Πολλές φορές οι εγαζόμενοι (κυρίως μειοψηφίες συνδικάτων κ. άλ.) αγωνίζονται και κατά των ηγεσιών τους.

 
At 07 June, 2007 , Blogger ο δείμος του πολίτη said...

Όχι μωρέ, έχουν πετύχει πολλά. Μιλάς και κρίνεις μόνο μέσα από την οπτική μερικών ετών. Για δες το λίγο διαχρονικά (από το 1918 και εξής) και θα κατανοήσεις τι πέτυχαν.

 
At 08 June, 2007 , Blogger MICHALAKIS said...

Θα συμφωνήσω με τον Τάσο στις διαπιστώσεις του. Θα επισημάνω επίσης και το γεγονός της αναξιοπιστίας των συνδικαλιστικών φορέων με αποτέλεσμα ελάχιστοι εργαζόμενοι του ιδιωτικού φορέα να συνδικαλίζονται και να συμμετέχουν.

 
At 08 June, 2007 , Blogger ΤΑΣΟΣ said...

τι πέτυχαν από το 1918 και εξής:

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα κόμματα η οι εργαζόμενοι?

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home