Friday, August 11, 2006

ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΩΣ ΑΠΕΙΛΗ

- 3.000.000 τόνοι σκουπίδια παράγονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Αν προστεθούν και οι χιλ τόνοι βιομηχανικών και νοσοκομειακών αποβλήτων και οι ακόμη μεγαλύτερες ποσότητες αδρανών υλικών τότε οι ποσότητες ανέρχονται σε τρομακτικά επίπεδα.

- ανακυκλώνεται το 8% ( όταν στην Ολλανδία ανακυκλώνεται το 65%) και το 92% οδηγείται στους ΧΥΤΑ ( όταν το αντίστοιχο της Ολλανδίας είναι 3%)

- 300.000 τόνοι ηλεκτρονικών αποβλήτων που περιέχουν τοξικά και καρκινογόνα υλικά δεν καταλήγουν σε ειδικούς χώρους ταφής αλλά σε κοινές η παράνομες χωματερές. (ΤΑ ΝΕΑ 14/8/2006)
- 40.000 τόνοι πλαστικών φιαλών ( αναψυκτικών νερού κλπ) καταλήγουν στις χωματερές

- 800 τόνοι επικίνδυνων γιά την υγεία τοξικών αερίων εκπέπονται ετησίως απο τις χωματερές στην Ελλάδα

- 5.000 χωματερές υπάρχουν στη χώρα το 70% των οποίων είναι εντελώς ανεξέλεγκτες

- έχει υπολογιστεί ότι η ρύπανση των υπόγειων υδάτων με τοξικές ουσίες που καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα εκτείνεται σε ακτίνα 10 Κms από τη χωματερή.

- Το 50% περίπου των απορριμμάτων είναι οργανικά υλικά (υπολείμματα τροφίμων κα), το 40% περίπου υλικά συσκευασίας (χαρτί, γυαλί, μέταλλα, πλαστικό) ενώ τα υπόλοιπα αδρανή υλικά ( υλικά κατεδάφισης και άλλα)

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ:

α) Απόρριψη στους λεγόμενους Χώρους Υγειονομικής Ταφής – ΧΥΤΑ (ΤΟ ΒΗΜΑ 13/8/2006 σελ. Α26)). Οι χωματερές αυτές δεν λύνουν το πρόβλημα τόσο γιατί δεν υπάρχουν κατάλληλοι χώροι αλλά και γιατί ματαθέτουν τα προβλήματα λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων που έχουν. Τα στραγγίσματα και οι τοξικές ουσίες που περιέχουν παραμένουν εκεί για πολλά χρόνια, μετακινούνται στο έδαφος και από εκεί στον υδροφόρο ορίζοντα.

β) Η καύση απειλή το περιβάλλον και την υγεία ανθρώπων και ζώων ( των οποίων υποβαθμίζει και την παραγωγή) με τις διοξίνες που παράγονται αλλά και με την τοξική τέφρα που παραμένει.

γ Η ανακύκλωση (TA NEA 29/8/2006 σελ. 50) είναι μια θετική διέξοδος. Οι περισσότεροι Δήμοι εγκαταλείπουν την προσπάθεια όταν σταματήσουν οι επιδοτήσεις και άλλοι ενώ επιδοτούνται δεν κάνουν ανακύκλωση.

δ) Λιπασματοποίηση – εδαφοβελτιωτικά (κομπόστ) Τα κομπόστ δεν αποτελούν λύση γιατί η εξυγίανσή τους από τα παθογόνα που περιέχουν είναι μια δαπανηρή και ασύμφορη διαδικασία πέραν των τοξικών ουσιών που μπορεί να μεταφέρουν.

ε) Παραγωγή ενέργειας. Σε ορισμένες πόλεις Ευρωπαϊκών Χωρών, όπου εφαρμόζεται σύγχρονη τεχνολογία για το περιορισμό εκπομπής τοξικών ουσιών , παράγεται ηλεκτρική ενέργεια. Η ΔΕΗ δεν παράγεί ούτε ένα μεγαβάτ.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ

α) Χρέωση (ΤΑ ΝΕΑ 31/8/2006 σελ. 14) ανάλογα με τα σκουπίδια που παράγει ( η ανακυκλώνει) το νοικοκυριό η η επιχείρηση.

β) Πραγματική, υποχρεωτική και νομοθετημένη ανακύκλωση.

γ) Βιολογική ξήρανση για περιορισμό του όγκου των απορριμμάτων.

δ) Προσπάθεια περιορισμού των πλαστικών συσκευασιών. Επανασυγκέντρωση πλαστικών υλικών από εκείνους που τα παράγουν. Φορολογική επιβάρυνση όσων έχουν οφέλη από τη χρήση η την παραγωγή πλαστικών. Χρήση πλαστικών νέας τεχνολογίας(Φωτο-Βιο-Αποικοδομήσιμων- ΦΒΑ πλαστικών)

ε) Ευαισθητοποίηση, πληροφόρηση και διαπαιδαγώγηση του κοινού.

η) Αξιοποίηση στοών ορυχείων για προσωρινή τοποθέτηση ανακυκλώσιμων υλικών μέχρι την αξιοποίησή τους (Πτολεμαίδα, Αλιβέρι , Μεγαλόπολη).

Labels:

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home